Świątnienie

“zadajemy te pytania głosem ptasim
niech prowadzą nas bez odpowiedzi nawet
Niech się wznoszą, niech się wznoszą
aż zabłysną tęczą
do krainy łagodności bramą”

Wojtek Bellon “Pieśń łagodnych”

Udało mi się wstać. Udało mi się obudzić z pięknego i pełnego snu, udało mi się zwalić z siebie ciężką kołdrę i odsłonić żaluzje, żeby wpuścić trochę zimowego słońca do pokoju. Teraz zmęczonoradosny siedzę przy kawie (której udaje się ostatecznie mnie obudzić) i piosence “Last fight” zespołu Velvet Revolver, której udaje się wprowadzić mnie w przyjemny melancholijny nastrój.

Niby nic, powiedzie. Niby zwykły sobotni poranek jakich zapewne wiele w swoim życiu przeżyliście i jakich również wiele przeżyjecie. Tak, ale zwykle nie zwracamy uwagi na tę wszystkie drobne przyjemności życia, na to, że przez takie inne spojrzenie nasze istnienie staje się lepsze i nie pełniejsze. Wszak nigdy nie będzie takiego poranka

Z resztą podobnie jest ze Świętami. Gwiazdka ma w sobie taką specyficzną cukrzano-mikołajową magię, której wywołuje uśmiech na twarzach, sprawia, że ludzie stają się dla siebie życzliwsi, uśmiech okraszony mrozem częściej pojawia się na ich twarzach. I to jest piękne, to jest właśnie najważniejsze w celebrowaniu Świąt Bożego Narodzenia. Właśnie ta radość i umiłowanie drugiego człowieka, ta iskierka szczęścia i dobroci jaką potrafimy z siebie w trakcie świąt wykrzesać. Zaprawdę powiadam wam, nie wierzę w istnienie lepszego prezentu dla nowonarodzonego Jezusa, niż takie zachowanie ludzi. I niech się schowa kadzidło razem z mirrą!

A wiara w świętego Mikołaja wcale nie umarła, mili państwo! Toć samemu można zobaczyć jak wielu ludzi ma w sobie jego ducha i wykorzystuje go, by sprawić choć trochę radości bliskim. Ja mikołajowałem wczoraj. Co prawa zamiast czerwonego płaszcza miałem zieloną kurtkę, trzewiki zastąpiły glany, worek plecak, a sanie i zastęp radosnych reniferów zastąpił tramwaj z miejmy nadzieje niemniej radosnym motorniczym Jedynie czapka zgadzała się z mikołajową. No, jeszcze w słuchawkach punkowe wykonania kolęd, przez zespół Para Wino (dzięki Dziadu ) i jazda do sklepów!

Przy kupowaniu prezentów osobiście nigdy nie zajmuje się prezentami. Zajmowanie się prezentami jedynie męczy, wywołuje głód i wyciąga człowieka ze sklepu, co jest przecież wielce niepożądane. Ja zawsze myślę o osobie, która ma dostać prezent, co by ją ucieszyło, jaka jest itp. Przy takim kupowaniu prezentów często jeszcze bardziej poznajemy i zżywamy się z ludźmi dla których te podarki wynajdujemy pośród sklepowych półek. I jest pięknie i jest zmysłowo i po takich zakupach mikołajowych wracamy do domu jednocześnie zmarznięci i zadowoleni i z miejsca żądamy czegoś ciepłego do jedzenia

Święta to najpiękniejszy okres w roku, nie zapominajmy o tym. I nie dajmy się wkręcić w niepozytywne gonienie za prezentami, robienie jedzenia na szybcika i oglądanie podczas wigilii jakiegoś Kewina któremu się samemu w domu akurat zostało. Po prostu bądźcie z ludźmi i radujci się! Bo ot tego święta są

Wszystkim czytelnikom mojego bloga życzę wesołych świąt